Wizjoner i rzemieślnik w jednym. Davide to człowiek, który dba o to, by Flying Bison nie tylko potężnie brzmiało, ale i świetnie wyglądało – to właśnie on jest autorem okładek wszystkich dotychczasowych płyt. Na scenie jego główną bronią jest potężny Bite Custom Jawbone, wspierany przesterami od EHX, choć w jego arsenale szczególne miejsce zajmuje bezprogowy Harley Benton, którego sam potężnie zmodyfikował. Muzycznie Davide to prawdziwy kameleon. Zamiast zamykać się w jednych ramach, „pożycza” najlepsze patenty z niezliczonych gatunków i przetapia je na własny styl. Jeśli jednak miałby wskazać zespoły, które natychmacie każą mu chwycić za bas, są to Red Hot Chilli Peppers i Muse. Efekt? Partie basowe, które są jednocześnie fundamentem utworu i pełnym barw, pulsującym życiem. Jego legendarne, rzucane z kamienną twarzą hasło? „Struny są praktycznie nowe, zmieniałem w zeszłym roku”.The sonic anchor and visual mastermind of the band. Davide is the man responsible for the look and feel of Flying Bison, having designed all of their release covers to date. On stage, his main battle axe is a striking Bite Custom Jawbone paired with EHX distortion pedals, though he holds a special place in his heart for a heavily self-modified Harley Benton fretless bass. Davide’s musical DNA is a massive puzzle. He loves to "borrow" innovative ideas and solutions from countless genres, seamlessly weaving them into his own playing. But if you want to know what truly gets his blood pumping, just blast some Red Hot Chili Peppers or Muse. He constantly strives to deliver basslines that are rock-solid yet bursting with color—and he nails it every time. Known for his dry wit and ultimate musician-approved reassurance: “The strings are practically new, I changed them last year.”

Frontman, charyzmatyczny wokalista, tekściarz i bezlitosna maszyna do szycia riffów. Hubert to uosobienie scenicznego minimalizmu i maksymalnego uderzenia. Jego filozofia sprzętowa? Żadnych zbędnych pierdół – gitara z jednym humbuckerem wpięta prosto w piec (w trasie Orange lub Laney, na mniejszych scenach preamp Friedman lub ToneKing) i ogień. Na scenie Flying Bison reprezentuje surową, bezkompromisową energię i pełnię brzmienia, bez grama zbędnego pozerstwa. Muzycznie napędzają go potężne riffy Queens of the Stone Age, pustynny piasek Truckfighters, ciężar Deftones i surowość The White Stripes. Hubert dba o każdy detal show... włączając w to nienaruszalny przedkoncertowy rytuał zakładania maksymalnie wygodnej bielizny (komfort na scenie to podstawa!). A jeśli spytacie go o podejście do muzyki, odpowie bez wahania: „Autotune to zło”.The frontman, lyrics delivery manager, vocal chief executor, and the ultimate riff machine of Flying Bison. Hubert’s approach to music is all about raw, stripped-down power. His gear philosophy is brutally simple: a guitar with just one humbucker plugged straight into the amp (Orange/Laney for the heavy air, or Friedman/ToneKing straight to the mixer). No unnecessary fluff, just pure, uncompromising energy and a massive wall of sound. His musical holy trinity consists of Queens of the Stone Age, Truckfighters, Deftones, and the raw grit of The White Stripes. Apart from delivering heavy riffs and sharp lyrics, Hubert takes care of every detail of the show... including his non-negotiable pre-gig ritual of wearing his most comfortable underwear (stage comfort is key!). And if you ask him about his approach to music, he’ll tell you straight up: “Autotune is evil”.

Na co dzień oaza spokoju, ale kiedy siada za swoimi bębnami Mapex, zamienia się w nieokiełznanego „jaskiniowca”. Patrik to punkrockowe serce Flying Bison. Podczas gdy reszta zespołu to stateczni ojcowie, on dba o to, by w kapeli nigdy nie zabrakło prawdziwego, rock'n'rollowego vibe'u – po koncertach uwielbia łapać kontakt z publicznością przy barowym piwie. Jego styl to wybuchowa mieszanka punkowej energii, ekonomicznego groove'u i technicznych smaczków inspirowanych Stewartem Copelandem czy Neilem Peartem. Wychowany na albumie Nevermind Nirvany, Beatlesach i jazzie, wnosi do brzmienia Bisonów unikalną dynamikę. W ręku zawsze trzyma pałki Vic Firth, a przed samym wyjściem na scenę powtarza sobie ważną mantrę: „Tylko nie przyspieszaj numerów!” (choć adrenalina i tak robi swoje). Jego życiowe motto? Za Warrenem Zevonem: „Enjoy every sandwich”.Usually a calm person, but behind his Mapex kit, Patrik transforms into an untamed "caveman". As the only member without a "family guy" status, he keeps the authentic rock 'n' roll lifestyle alive in Flying Bison – and loves hanging out with the crowd over a beer after the show. Patrik’s drumming style is a high-octane mix of punk rock energy and tight, groove-oriented economy. Raised on Nirvana’s Nevermind, The Beatles, and jazz, he blends raw power with influences from technical legends like Stewart Copeland and Jimmy Chamberlin. Armed with his trusty Vic Firth sticks, his crucial pre-gig ritual is repeating to himself: “Do not speed up the songs!” – even if the concert adrenaline begs to differ. Favorite quote: "Enjoy every sandwich" (Warren Zevon).